خدایا ! شکرت

روسیاهی

روزگاران — Sat, 03 Dec 2011 08:38:00 GMT

در دیارشان خشکسالی شده بود. سراغ پدر رفتند تا برای آمدن باران دعا کند. پدر اما آنها را به سوی پسر هدایت کرد.

پسر برایشان دعا کرد و باران گرفت.

پس از باریدن باران و سیراب شدن زمینهایشان و خودشان سراغ پسر آمدند و گفتند: باشد تا بتوانیم تلافی کنیم. و نامردها عجب هم تلافی کردند.

کوفیان! روی هر چه زغال بود را سفید کردید.

.......................

و ای جناب حرمله!

چه هدف جذابی ست گلوی یک کودک شش ماهه. نه؟

دمت گرم که کوفیان را روسفید کردی.

باران خوب است یا بد

روزگاران — Sun, 20 Nov 2011 08:04:41 GMT

گور پدر ترافیک

ببار باران؛ که طراوتت برای عالمی بس است.

اما با سقفهایی که هنگام باریدن باران - همانند صاحبخانه- گریه می کنند چه باید کرد؟

با چکمه های سوراخ چه باید کرد؟

چه باید کرد؟

فهذه علی مولا

روزگاران — Sun, 13 Nov 2011 15:09:55 GMT

می توانند آنچه در غدیر گذشت را انکار کنند.

می توانند " من کنت مولا فهذه علی مولا " را انکار کنند.

می توانند" الیوم اکملت لکم دینکم" را انکار کنند.

می توانند ولایت علی^(ع) و آلش را انکار کنند.

اما با نور ولایت و امامت چه خواهند کرد؟ ....... که این نور نه خاموش شدنی است و نه فراموش شدنی.- که وعده ی خدا حق است.

............................................

عاشقان! عیدتان مبارک.

که آقایمان؛ مولایمان شده است.

گاهی بادکنک ها هم چقدر سنگین می شوند

روزگاران — Wed, 26 Oct 2011 07:45:31 GMT

گاهی

و گاهی

بادکنک ها را می بینی؟ سنگینی شان را بر دوشهای خسته ی پیرمرد احساس می کنی؟ ... نمی دانم می فهمی یا نه که پیرمرد دیگر طاقت اینهمه سنگینی را ندارد. ...

پیرمرد اما حنجره ای ندارد که بغضش را بشکند.

نباید که نامم نهند آدمی

بگذارید و بگذرید

روزگاران — Tue, 13 Sep 2011 06:04:16 GMT

بگذارید وبگذرید

ببینید و دل مبندید

چشم بیاندازید و دل مبازید

که دیر یا زود

باید گذاشت و گذشت.⁽¹⁾

اما دیدم و دل بستم . چشم انداختم و دل باختم ...... که فراموش کردم این گذاشتن و گذشتن را . این حقیقت بی تغییر را ( که خواهم مرد). که این رفتن دیر و زود دارد اما سوخت و سوز نه ... و مرگ را برای همسایه پنداشتم و درد را برای رقیب. ... زندگی را اکسیری جاودان یافتم و مرگ را خیالی باطن ..... و هنوز هم در توهمات خود بیگانه ام با حقیقت هستی. بیگانه ام با این حقیقت که: خواهم مرد. و در ملحفه پیچ چند متر کفن خواهم رفت.

.... (1) حدیث از امام علی ^(ع)

فزت و رب الکعبه

روزگاران — Sat, 20 Aug 2011 06:54:32 GMT

مرد⁽¹⁾ خسته بود. خسته از دست دنیا و آدمهاش. خسته از دست آدمها و دنیاهاشان.

و غمی داشت، به وسعت 30 سال. به وسعت از دست دادن بانوی پهلو شکسته ای که تمام دلخوشی اش بود.

مرد خسته بود و شکسته. ....................

از غروب قرار نداشت. تمام شب را نماز خواند. و مانند مسافری که دلواپس جاماندن از قطار باشد، دلشوره ای عجیب در دلش آشوب می کرد.

و چقدر شیرین بود ضربه ی شمشیر بر فرقش که فریاد زد : " فزت و رب الکعبه "" .

...........................

^{(1) مرد عدالت؛ مرد دین؛ مرد جنگ؛ مرد مهربانی؛ مرد ...}

لذت خوردن افطاری

روزگاران — Thu, 11 Aug 2011 11:29:46 GMT

درست: تشنه میشوی؛ گشنه میشوی؛ سرت درد می گیرد؛ بی حال می شوی؛‌ ...

اما ..

اما همه ی این ها در برابر لذت خوردن افطاری هیچ است.

خدایا! لذت خوردن افطاری را به تمام بندگانت ارزانی بدار. ( آمین)

با حمله ی ملخ ها چه کنیم؟

روزگاران — Thu, 28 Jul 2011 09:41:38 GMT

گفتم: درست مثل مزرعه ای که محصولش را ملخ خورده باشد؛ دیگر نگران هیچ داسی نخواهم بود ⁽¹⁾.

از حرفم رنجید و به فکر فرو رفت.

گفت: بدتر از آفت ملخ؛ بی ایمانی و بی غیرتی و لاقیدی توست. اگر اندکی ایمان و غیرت داشتی؛ هیچ ملخی جرا’ت چپ نگاه کردن به مزرعه ات را نداشت.

گفت: تو حتی قبل از حمله ی ملخ ها هم نگران هیچ داسی نبودی - راست می گفت....

............................................ (1) برگرفته از پیامک یک دوست

نیمه شعبان؛ تمام دلخوشی ما

روزگاران — Sun, 10 Jul 2011 10:50:42 GMT

چه آسان ندیدنت شده عادت ....... چه آسان انکار کردنت شده عادت ........ چه آسان ندیدنت را به حساب نبودنت می گذارند ....... چه آسان وعده بزرگ پروردگار را به هیچ می انگارند ........ و چه آسان قدرت پروردگار قادر را به استهزاء می گیرند.

اما اماما ! هستی، مانند خورشید پشت ابر - هستی، مانند زیبایی در تاریکی.

و ما ایمان داریم که هستی - که خود خدا فرمود : زمین را لحظه ای از حجتش خالی نمی گذارد - و تو آن حجت وعده داده شده ای.

و ایمان داریم که می آیی - برای تحقق خلافت صالحان بر زمین خدا - که وعده اش حق است.

و ما تحمل می کنیم - تمام مسخره شدن ها را، تمام امل خوانده شدن ها را، تمام ناملایمات را،

و ما تحمل می کنیم - تمام توهین را، تمام نامهربانی ها را و تمام ملامت ها را.

و دندان بر جگر می گذاریم و شاد هستیم، که ایمان داریم وعده بزرگ پروردگار بزرگ را. آن حقیقت مسلم را، که می آیی و وعده تمام انبیا را تحقق می بخشی.

انتظار می کشیم و انتظار - و تمام نیمه شعبان ها را به شادمانه آمدنت جشن می گیریم و شربت و شیرینی پخش می کنیم ... و نا امید و خسته نمی شویم از این انتظار - حتی اگر عمرمان به آمدنت قد ندهد.

خدایا! ما را ببخش و ببر

روزگاران — Tue, 05 Jul 2011 06:23:43 GMT

می گوییم:

خدایا! تا ما را نیامرزیدی، از دنیا مبر

می گفت: این دعا بوی ماندن می دهد.... یعنی خدایا! حالاها حالاها هم اگه نبخشیدی و نبردی عیبی نداره، اما بعداًهای خیلی دور (خیلی بعید) حتما ما رو ببخش و بعد از این دنیا ببر.

می گفت:

خدایا! ما را ببخش و ببر

ما را ببخش و ببر